Kikker van de maand
April 2011 (Phyllobates vittatus)

 

De Phyllobates vittatus is een lid van de Dendrobates familie van het genus Phyllobates. De kikker komt algemeenvoor in de secundaire en primaire regenwouden van Costa Rica. Op dit moment wordt de kikker bedreigd doordat hun leefgebied vernietigt wordt. Veelal doordat het gebied nodig is voor landbouw of omdat het stedelijk gebied zich uitbreidt.

Giftigheid:

De phyllobates soorten staan bekend om hun giftigheid. De Phyllobates vittatus echter staat op de vierde plaats van hoogst giftige kikkers. Ze bezitten een alkalisch zenuwgif dat vrij kan komen via de huid wanneer ze bedreigdworden of gestresst zijn. Het gif veroorzaakt pijn en hartfalen doordat de zenuwen van de spieren lamgelegd worden. De kikker waarschuwt eventuele vijanden door de prachtig oranje/rode strepen op hun lichaam. In gevangenschap verliest de kikker zijn giftigheid, dat bewijst dat de kikker zelf geen gif kan aan maken, hier hebben ze insecten en andere kleine kruipachtigen voor nodig. In gevangenschap krijgen ze in het algemeen fruitvliegen te eten.

Geleerden hebben ontdekt dat de Phyllobaten hun gif vormen uit kevers of torren uit het geslacht Melyridae. De phyllobates vittatus is hier een uitzondering op. Deze vormt het gif uit andere ongewervelde dieren. welke dat zijn moet nog ontdekt worden. Dit verklaart dan ook dat het gif van de vittatus zwakker is dan het gif van de andere Phyllobaten.

Beschrijving:

De Phyllobates vittatus zijn middelgrote kikkers, ongeveer 3,5 cm. Het vrouwtje is doorgaans wat groter en voller. Ze zijn wat gladder van bouw dan de andere phyllobaten met een bijna perfecte schuine rug. In tegenstelling tot de Phyllobates bicolor en de Phyllobates terribilis zijn de schouders niet te zien onder de huid zodat het lijkt of ze aan overgewicht lijden. De basiskleur van de vittatus is zwart, al mag het wel ens lijken of het glittert. Dit komt door de pigment in hun huid. De poten zijn blauw gevlekt en de zijkanten hebben vaak een gemarmerd patroon van blauw en groen. Het meest in het oog springend zijn de twee fel gekleurde oranje/rode strepen op de rug. De strepen kunnen echter ook wel geel of groenig zijn.

De Phyllobates vittatus is vrij algemeen in de hobby, hoewel hij enkele jaren geleden bijna dreigde te verdwijnen uit de hobby. De reden hiervoor was dat de kikker niet erg populair was. Ze kunnen gemakkelijk gehouden worden in een paludarium van 50x50x50. Ik heb een groep van 5 volwassen dieren zitten die het prima naar hun zin hebben. Als men zorgt voor voldoende beplanting, klimmogelijkheden en schuilplaatsen dan zal het aan niets ontbreken bij het dier. Het dier legt de eieren het liefst in een fotopotje maar op een bromeliablad is geen uitzondering. Het zijn goede klimmers, ze kruipen heel gemakkelijk tegen glas omhoog.

Het legsel bestaat meestal uit 6 tot 15 eieren, die als ze bevrucht zijn snel delen. Na twee weken zijn de larven goed zichtbaar, na nog eens twee weken gaan de larven het water in, ze worden dan door het mannetje rustig in het water gelaten doordat de man half in het water gaat zitten. Na ongeveer twee tot drie maanden komen de kleine kikkers op kant. De phyllobates vittatus is een goede beginnerskikker waaraan men snel verknocht is. Ze zijn licht schuw en kunnen vrij hard fluiten. De kikker kost ongeveer 15,- euro bij een hobbykweker.